کتابخانه مهدیه نقنه

مسجد صاحب الزمان(عج) نقنه

روزه، ضیافت نور
نویسنده : - ساعت ٩:۱۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٥/٢٦
 

ای افرادی که ایمان آورده‌اید، روزه بر شما نوشته شد، همانطوری که بر پیشینیان از شما نوشته شده بود، باشد که پرهیزکار شوید. (سوره بقره، آیه183)

*****************

«روزه» چشمة رحمت الهی را در وادی دل انسانهای حق طلب جاری می‌کند.

«روزه»، مائده‌های آسمانی را بر سفرة دل انسانهای روزه‌دار، می‌چیند.

«روزه»، در میدان صبر و بردباری، روح انسان را استوار می‌سازد.

«روزه»، ظلمت خودخواهی و خودمحوری را مبدل به نورانیت، تواضع و ایثار می‌نماید.


«روزه»، نجات‌دهندة گناهکاران پشیمان، از دهانة دوزخ است.

«روزه»، شوق به خوبی‌ها و سبقت در حسنات را در وجود انسان می‌پروراند.

«روزه»، زیباکنندة چهرة شخصیت انسان، در پرتو عبادات است.

«روزه»، جان انسان را در مسیر نسیم‌های رحمت الهی، قرار می‌دهد.

«روزه»، پاک‌کنندة چهرة دل، از غبار گناه و لغزش است.

«روزه»، پلی است که انسان را از رودخانه مسموم هوای نفس عبور داده، به ساحل سعادت می‌رساند.

«روزه»، خانه تکانی دل، از گناه و آلودگی است.

«روزه»، در گوش جان انسانهای مؤمن، سرود وصل به خدا را سر می‌دهد.

«روزه»، شکوفاکنندة نهال ایمان در بوستان جان انسان است.

«روزه»، تودهنی زدن به شیطان، این دشمن دیرینه هدایت ماست.

«روزه»، شهد شیرین حضور در بهشت را در کام دل انسان مخلص، فرو می‌ریزد.

«روزه»، نهر توری است که روح‌های کدر، خود را در آن پاکیزه می‌سازند.

آداب ورود به میهمانسرای الهی

طبیب نفوس و استاد الهی ما حضرت امام خمینی(ره) نسبت به کسب شرایط لازم جهت ورود به ضیافت خدا چنین می‌فرماید:

«... شما در این چند روزی که به ماه مبارک رمضان مانده به فکر باشید، خود را اصلاح کرده توجه به حق تعالی پیدا نمائید، از کردار و رفتار ناشایسته خود استغفار کنید، اگر خدای نخواسته گناهی مرتکب شده‌اید قبل از ورود به ماه مبارک رمضان توبه نمایید، زبان را به مناجات حق تعالی عادت دهید، مبادا در ماه مبارک رمضان از شما غیبتی، تهمتی و خلاصه گناهی سر بزند و در محضر ربوبی با نعم اللهی و در مهمانسرای باری تعالی آلوده به معاصی باشید. شما در این ماه شریف به ضیافت حق تعالی دعوت شده‌اید: «دعیتم فیه الی ضیافه الله»، خود را برای مهمانی با شکوه حضرت حق آماده سازید... در این ماه شریف که به مهمانسرای الهی دعوت شده‌اید اگر به حق تعالی معرفت پیدا نکردید، یا معرفت شما زیادتر نشد بدانید در ضیافت‌الله درست وارد نشدید و حق ضیافت را بجا نیاوردید.

نباید فراموش کنید که در ماه مبارک که «شهر الله» می‌باشد، و درهای رحمت الهی به روی بندگان باز است و شیاطین و اهریمنان به حسب روایت در غل و زنجیر به سر می‌برند، اگر شما نتوانید خود را اصلاح و مهذب نمایید، نفس اماره را تحت مراقبت و کنترل خود در آورید، هواهای نفسانیه را زیر پا گذاشته، علاقه و ارتباط خویش را با دنیا و مادیت قطع کنید، بعد از پایان یاقتن شهر صیام مشکل است بتوانید این مسائل را به مرحله عمل در آورید. بنابراین از فرصت استفاده کنید و پیش از آنکه این فیض عظمی سپری گردد در مقام اصلاح، تزکیه و تصفیه امور خود بر آیید. خود را برای انجام وظایف صیام آماده سازید. طوری نباشد که پیش از فرا رسیدن شهر رمضان همانند ساعت به دست شیطان کوک شده، در این یک ماه که شیاطین در زنجیرند شما به طور خودکار به معاصی و اعمال خلاف دستورات اسلام مشغول گردید. گاهی انسان عاصی و گناهکار بر اثر دوری از حق و کثرت معصیت آنچنان در تاریکی و نادانی فرو می‌رود که دیگر نیازی به وسوسه شیطان ندارد، خود به رنگ شیطان در می‌آید.»

اگر چنانچه ما در این ضیافت خدا، در این سفره‌ای که خدای تبارک و تعالی افراشته است برای همه، اگر ما در اینجا موفق بشویم به این که راهمان بدهند در این مهمانخانة بزرگ الهی... اگر راهمان بدهند به این ضیافت، ممکن است که راهی پیدا بکنیم به آنکه راه انسان است. همة راههای دیگر غلط است، راههای حیوانی است، انسان یک اعجوبه‌ای است که هم در او حیوانیت هست،(حیوانی شهوی الی غیر متناهی) و هم در او شیطنت هست(الی غیر متناهی) یک موجودی است که همة ابعادش غیر متناهی است. از هر راهی که برود آخر ندارد. هر راهی که برود هیچ آخر ندارد. و راهها همه غلط، همه اشتباه، همه منتهی به جهنم می‌شود الا صراط مستقیم، آنی که راه انسان است. اگر راهمان بدهند در این ضیافت‌الله و مستعد باشیم که وارد بشویم در این ضیافت خدا و در این ماه مبارک، امید است که انشاء الله یک هدایتی شامل حالمان بشود.

مهیا کنیم خودمان را برای ورود در «ضیافه الله»، در مهمانی خدا، که انشاء الله با سلامت نفس، با نور هدایت خدای تبارک و تعالی وارد بشویم در این ماه عزیز معظم و فرق بکنیم، در این ماه فرق داشته باشیم با سایر ماهها و دنبال این باشیم که ان شاء الله «لیله القدر» را دریابیم، برکات «لیله القدر» را که در آن نازل شده است، همه سعادت عالم در آن شب نازل شده است و از این جهت از همة شبهای عالم بالاتر است، این را بتوانیم ادراک بکنیم، خداوند ان شاء الله شماها را توفیق بدهد که با سلامت و سعادت وارد در «ضیافه الله» بشوید و از آن مائده‌های آسمانی که قرآن و ادعیه است ان شاء الله همه‌مان مستفیض بشویم و با یک روح سالمی وارد بشویم و «لیله القدر» را هم دریابیم.

خودسازی

سخنان رهبر معظم انقلاب، آیه‌الله خامنه‌ای:

«اگر ما نمی‌توانیم بطور دائم در حال مراقبت خودمان و ساخت و ساز خودمان باشیم، الاقل ماه رمضان را مغتنم بشماریم. شرایط هم در ماه رمضان آماده است. یکی از بزرگترین شرایط همین روزه‌ای است که شما این کار را انجام می‌دهید، که یکی از بزرگترین توفیقهای خداست. با واجب کردن روزه، خداوند متعال یک زمینة مناسبی را برای من و شما بوجود آورده که یک قدری در این ماه بخودمان برسیم. روزه نعمت بزرگی است. شکم خالی است. مبارزه با نفس تا حدودی در اثناء روز از جهات مختلف وجود دارد. هر چه دوست دارید، نمی‌خورید و نمی‌آشامید. بسیاری از مستحبات نفسانی را برای خودتان در چند ساعتی ممنوع می‌کنید. این یک مبارزه با نفس است. مبارزه با هوی است، و مبارزة با هوی در رأس تمام کارهای نیک و خودسازی‌هاست. این زمینة خیلی خوبی است.

حالا که خدای متعال این فرصت را به من و شما داده است که در ماه رمضان یک امکانی پیدا کنیم به شکل روزه علاوه بر این که این ساعات، ساعات بسیار با برکتی است. این لحظات لحظاتی است از لحاظ طبیعی، خدای متعال این جور قرار داده است. این ساعات، بسیار ساعات مغتنمی است. یک رکعت نماز شما، یک کلمه ذکر «سبحان الله» شما، یک پول مختصر صدقه دادن شما، یک صلة رحم کوچکی که شما در این ماه بکنید، چند برابرِ خود این کارها در غیر ماه رمضان است. خیلی فرصت خوبی است. زمینه خوبی است که انسان در این ماه به خودش برسد.

ماه رمضان فرصتی است که یکی یکی بیماریها را تا آنجایی که بشود برطرف کنیم. اگر نکنیم این بیماریها مهلک است. هلاکت معنوی یعنی برای ابد دچار خذلان و عذاب الهی شدن، یعنی در زندگی جاودان ابدی از همة نعمتها، لذتها و چشم روشنی‌هایی که خداوند برای من و شما معین و مقرر کرده محروم ماندن. یکی از چیزهائی که بسیار مهم است که ما برای خودسازی در ماه مبارک رمضان به آن توجه کنیم اخلاص در کارهاست. وقتی انسان بخواهد کار را برای خدا انجام بدهد فقط نگاه می‌کند که تکلیفش چیست. نگاه نمی‌کند که کی خوشش آمد، کی بدش آمد.»

دعای افطار

پیامبر(ص) هنگام افطار می‌فرمود: اَللّهُمَّ لَکَ صُمْنا وَ عَلی رِزْقِکَ اَفْطَرْنا فَتَقَبَّلْهُ مِنّا. پروردگارا، برای اجرای فرمان تو، روزه گرفتیم و با روزی تو افطار کردیم، پس از آنرا از ما بپذیرد!

سپس می‌فرمود: تشنگی و گرسنگی از بین رفت، اما پاداش الهی باقی است.

جایزه و پاداش روزه‌داران

پاداش روزه، فقط بر عهدة خداوند است. «و با هیچ چیز قابل مقایسه نیست و هرگز قابل بیان نیست و در وصف نمی‌گنجد».(پیامبر اکرم(ص)،(میزان الحکمه، ج5، ص265)

روزه، سپری است در برابر آتش جهنم.(پیامبر اکرم(ص)،(میزان الحکمه، ج5، ص467)

پیامبر اکرم(ص): سکوت روزه‌دار پاداش ذکر خدا دارد.

خواب روزه‌دار، عبادت است.(پیامبر اکرم(ص)،(میزان‌الحکمه، ج5، ص468)

پیامبر اکرم(ص): دعای روزه‌دار به اجابت می‌رسد.

خواسته(دعای) روزه‌دار، هنگام افطار، هرگز رد نمی‌شود.(میزان الحکمه، ج5، ص468)

هر کار نیکی که روزه‌دار، انجام دهد، دو برابر دیگران پاداش دارد.(میزان‌الحکمه، ج5، ص468)

نفس کشیدن روزه‌دار، عبادت است.(میزان‌الحکمه، ج5، ص468)

در بهشت، دری هست به نام ریّان که تنها روزه‌داران از آن وارد بهشت می‌شوند. کسی که از این در وارد شود هرگز تشنه نمی‌شود.(میزان‌الحکمه، ج5، ص268)

هرگاه روزه‌دار ببیند که دیگران در حال غذا خوردن هستند، فرشتگان خدا، بر او درود می‌فرستند.(میزان‌الحکمه، ج5، ص469)

کسی که به خاطره روزه بودن آب نمی‌آشامد و غذا نمی‌خورد، بر عهدة خداوند است که از غذاهای بهشت به او بدهد و یا آب بهشت او را سیراب کند.(میزان‌الحکمه، ج5، 469)

کسی که روزه گرفت، به او علم و حکمت می‌دهد، علم(حکمت) او را به معرفت می‌رساند، و نتیجة معرفت، یقین است.(میزان‌الحکمه، ج5، ص475)

امام سجاد(ع) دربارة عید فطر می‌فرماید:

(پروردگارا، بر محمد و آل محمد درود فرست و با پاداشهای بزرگی که در عید فطر به ما می‌دهی، اندوه ما را از رفتن ماه رمضان برطرف نما.

پروردگارا، عید فطر را بر ما مبارک و آغازی برای زندگی پر سعادت ما قرار ده.

پروردگارا، عید فطر را از بهترین روزهایی که بر ما گذشته است قرار ده.

پروردگارا، عید فطر را روز مغفرت و بخشش گناهانمان قرار ده.

پروردگارا، عید فطر را برای ما آغازی جهت دوری از هر خطا و گناه قرار ده.

پروردگارا، آنچه از گناهانمان را که پنهانی یا آشکار مرتکب شده‌ایم بر ما ببخش و بیامرز).

روزه داران نمونه

-پیامبر(ص) سه روز از هر ماهی روزه داشت. این سه روز برابری با روزة دهر و روزگار دارد. یعنی مثل آن است که تمامی روزهای عمر را روزه داشته است.

-حضرت علی(ع) بیشتر شبها را به عبادت خدا می‌گذرانید و یک روز در میان روزه می‌گرفت.

-امام حسین(ع) و امام زین‌العابدین(ع) از جمله روزه‌داران معروف بودند. حضرت علی بن الحسین(ع) چهل سال بر مصیبت در گریست، در حالی که روزهایش را روزه بود و شبهایش را به عبادت قیام می‌داشت.

-حضرت داود(ع) یک روز در میان، در تمام سال روزه بود.

-حضرت سلیمان(ع) سه روز اول ماه، سه روز وسط ماه و سه روز آخر ماه را روزه می‌گرفت.

-حضرت علی(ع) و حضرت فاطمه(س) برای سلامتی امام حسن(ع) و امام حسین(ع) سه روز روزه گرفتند. و در هر سه روز غذای افطارشان را به فقیر، یتیم، و اسیر دادند. آنگاه این آیه قرآن نازل شد که: وَ یُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلی حُبِّهِ مِسْکیناً وَ یَتیماً وَ اَسیراً.

-امام سجاد(ع) چهل سال پس از حادثة کربلا روزها، روزه بود و شبها در حال عبادت.

-حضرت عیسی(ع) در تمام ایام سال روزه بود.

-نفیسه از نوادگان امام حسن(ع) و همسر اسحاق بن صادق(ع) بود. وقتی در ماه رمضان، لحظه‌های آخر زندگیش را می‌گذراند، چون در حال روزه بود، به او پیشنهاد کردند که روزه‌اش را افطار کند، فرمود: من سی سال است که از خداوند می‌خواهم، او را در حال روزه ملاقات نمایم، حال شما می‌گویید «افطار کنم»؟! و مشغول خواندن سورة «انعام شد»، تا رسید به آیه، «لهم دار السلام» (بهشت برای آنان مهیا است) که جان به جان آفرین تسلیم کرد.

-در گیر و دار جنگ تبوک که تعداد دشمنان اسلام چهل هزار نفر و نفرات مسلمانان سه هزار نفر بود جعفر طیار «برادر حضرت علی(ع)» با رشادت تمام جنگید در حالی که دستهایش قطع شده بود و هفتاد تیر بر بدنش اصابت کرده بود او را به خیمة مجروحین آوردند. عبدالله عمر می‌گوید، ظرفی آب آوردم تا بیاشامد. فرمود: اگر زنده ماندم بعد از غروب می‌آشامم، وگرنه با لب تشنه به ملاقات خدا می‌روم. سؤال کردم: چرا؟ فرمود: چون روزه‌ام.

نظرات دانشمندان دربارة روزه

دکتر «الکسیس کارل» در کتاب انسان موجود ناشناخته می‌نویسد: «با روزه‌داری قند خون در کبد می‌ریزد و چربیهایی که در زیر پوست ذخیره شده‌اند، و پروتئین‌های عضلات و غدد، و سلولهای کبدی آزاد می‌شوند و به مصرف تغذیه می‌رسند.»

دکتر کارل می‌گوید: «لزوم روزه‌داری در تمام ادیان تأکید شده است، در روزه ابتدا گرسنگی و گاهی نوعی تحریک عصبی، و بعد ضعفی احساس می‌شود، ولی در عین حال کیفیات پوشیده‌ای که اهمیت زیادی دارند به فعالیت می‌افتند، و بالاخره تمام اعضاء، مواد خاص خود را برای نگهداری و تعادل محیط داخلی و قلب، قربانی می‌کنند. و به این ترتیب روزه تمام بافتهای بدنی را می‌شوید و آنها را تازه می‌کند.»

دکتر «ژان فروموزان» روش معالجه با روزه را، شستشوی اعضای بدن تعبیر می‌کند، که در آغاز روزه‌داری، زبان باردار است، عرق بدن زیاد است، دهان بدبو است. گاه آب از بینی راه می‌افتد، که همة اینها علامت شروع شستشوی کامل بدن است. پس از سه چهار روز بو برطرف می‌شود، اسید اوریک ادرار کاهش می‌یابد، و شخص احساس سبکی و خوشی خارق‌العاده‌ای می‌کند. در این حال اعضاء هم استراحتی کافی دارند.»

دکتر «تومانیانس» راجع به فوائد روزه‌داری می‌نویسد:

«فایدة بزرگ کم خوردن و پرهیز نمودن از غذاها در یک مدت کوتاه آن است که چون معده در طول مدت یازده ماه مرتب پر از غذا بوده، در مدت یک ماه روزه‌داری مواد غذایی خود را دفع می‌کند و همین طور کبد که برای حل و هضم غذا مجبور است دائماً صفرای خود را مصرف کند، در مدت سی روز ترشحات صفراوی را صرف حل کردن باقیماندة غذای جمع شده خواهد کرد.

دستگاه هاضمه در نتیجه کم خوردن غذا، اندکی فراغت حاصل نموده و رفع خستگی می‌نماید.

روزه یعنی کم خوردن و کم آشامیدن در مدت معینی از سال، و این بهترین راه معالجه و حفظ تندرستی است، که طب قدیم و جدید از این حیث متوجه خود ساخته، مخصوصاً امراضی را که بر دستگاه هاضمه، به خصوص کلیه و کبد عارض می‌شود و به توسط دارو نمی‌توان آنها را علاج نمود، روزه به خوبی معالجه می‌نماید. چنانچه بهترین دارو برای برطرف ساختن سوء هاضمه نیز روزه گرفتن است.

مرض مخصوص کبد هم که موجب «یرقان» می‌گردد، بهترین طریق معالجه‌اش همانا روزه گرفتن است، چه آنکه ایجاد این مرض اغلب اوقات به واسطة خستگی کبد است که در موقع زیادی عمل و فعالیت، نمی‌تواند صفراء را از خون بگیرد.»

دکتر «گوئل پا» فرانسوی می‌گوید:

«چهار پنجم بیماری‌ها از تخمیر غذا در روده‌ها ناشی می‌شود که همه با روزه اصلاح می‌گردد.»

دکتر «آلکسی سوفورین» در کتاب خود می‌نویسد:

«جسم به هنگام روزه به جای غذا از مواد باقی مانده در بدن استفاده کرده و آنها را مصرف می‌نماید، و بدین وسیله مواد کثیف و عفونی‌ای که در جسم هست و ریشه و خمیرة بیماری‌ها از آنهاست از بین می‌رود، و روزه سبب بهبودی همة بیماری‌هاست. بنابراین شایسته است که جسم خود را به وسیلة روز، نظیف و پاکیزه کنید.»

بیماریهایی را که این دانشمند توانسته به وسیلة روزه معالجه کند به قرار ذیل است:

«نوراستنی، التهاب معده، التهاب حنجره، سفلیس، سل، درد چشم، زکام مزمن، درد مزمن سینه، نفخ و ورم ریه‌ها، بیماری‌های عصبی، لرزش اندام، استسقاء، فلج، کم‌خونی، اضطراب روحی، ضعف عمومی بدن، بیماری کبد و بالاخره تضعیف غده‌های سرطانی، و ترک اعتیاد.»

او معتقد است حتی کسانی که مبتلا به کم خونی هستند باز هم روزه برای آنها مفید است و هرگز آثار سوئی نخواهد داشت.

او می‌گوید: «آثار روزه عجیب است و باید گفت: روزه اعجاز می‌کند».

دکتر «کاربو» آمریکایی می‌نویسد:

«هر شخص بیمار باید در سال مدتی از غذا پرهیز کند. زیرا مادامی که غذا به تن می‌رسد میکربها در حال رشداند، ولی هنگامی که از غذا پرهیز می‌کند، میکربها رو به ضعف می‌روند.»

دکتر کارلو سپس می‌افزاید: «روزه‌ای که اسلام واجب کرده، بزرگترین ضامن سلامتی تن می‌باشد.»

دکتر «رو» در کتاب خویش ذکر می‌کند که: «روسیک اسوجی» تعداد زیادی از بیماران مبتلا به سفلیس شدید را بهبودی بخشید و تنها داروی وی امساک و روزه بود. به همین سبب مورد توجه بزرگان «اسوج» و دانمارک قرار گرفت و از طرف مردم جایزه‌ای به وی تقدیم شد.

 

خون و محراب

ای علی! ای عصاره‌ای ز وجود

ای بزرگ آیتی ز غیب و شهود

هر دلی خانة محبت توست

شرط ایمان و دین، مودّت توست

چون تو با حقی و چو حق با توست

راه حق را هم از تو باید جُست

ای علی! ای عدالتِ مظلوم

ای علی! ای امید هر محروم

شهرتِ عدل، از قضاوت توست

جاودان جلوة عدالت توست

نسخة منحصر به فرد، تویی

سالکان را طبیبِ درد، تویی

کُشتة عدلی و شهید شرف

در ره دین نهاده جان بر کف

ای نخستین شهید در محراب!

ای کشیده ز خون به چهره نقاب!

مسجد کوفه سوگوار از تو

«خون» و «محراب»، یادگار از تو

خون فرقت هنوز می‌جوشد

شب ز سوگت سیاه می‌پوشد

(جواد محدثی)


 
comment نظرات ()