کتابخانه مهدیه نقنه

مسجد صاحب الزمان(عج) نقنه

نوح زمان
نویسنده : - ساعت ۸:۱٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٥/۱۳
 

ای بویِ گلِ رویت، آرامِ دل و جانها

یک حرفِ خوش از خویت، دیباچه دیوانها

خورشیدِ رُخت پنهان، در ابرِ زمان تا کی؟

از پرده درآ دیگر، ای کوکبِ کیهانها


در حسرتِ دیدارت، تا چند گرفتاران؟

دلخسته ز حسرتها، جانمرده ز حرمانها

ای قلبِ همه عالَم، در جانِ بنی آدم

مهر است به عُزلتها، کین است به جولانها

با صورتِ انسانی در کِسوتِ[1] چوپانی

دیوند چه انسانها، گرگند چه چوپانها

ای نوحِ زمان دریاب، یارانِ موافق را

زان پیش که درگیرد، سنگینیِ طوفانها[2]

در قحطِ وفا رحمی، شرمنده فقیران را

چون یوسفِ کنعانی، ای یوسفِ دورانها[3]

دور از گِل رخسارت، افسرده «چمن» تا کی؟

بیمارِ غمت جانا، درمانده ز درمانها

(منبع: شعر عترت/ سرودة محمدرضا یاسری-تهران: سوره مهر-1384)



[1] - کَسوَت و کِسوَت، پوشاک، لباس

[2] - بیت تلمیحی به داستان حضرت نوح و طوفان سخت زمان او و مقایسه طوفان فتنه‌ها در زمان غیبت حضرت مهدی(عج) دارد.

[3] - بیت تلمیحی به داستانِ حضرت یوسف و برادرانش که در حالِ فقر و شرمندگیِ آنها از ماجرای بد رفتاریشان در گذشته صرفنظر و به آنها در قحط‌سالی ترحّم کرد.


 
comment نظرات ()