کتابخانه مهدیه نقنه

مسجد صاحب الزمان(عج) نقنه

نور خدا
نویسنده : - ساعت ۸:٠۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٥/۱۳
 

شد جلوه‌گر آن حجتِ حق، نورِ خدایی

 

به‌به چه صفایی

ای نورِ خدا، بر دلِ ما، جلوه نمایی

 

به‌به چه صفایی

آمد به تنِ جمله ذرّاتِ جهان جان

 

در نیمه شعبان

تابیده در آیینه دل کوکب ایمان

 

عالم شده تابان


خورشید، خجل مانده از این مهرِ درخشان

 

در قلّة کیهان

کامد ز پیِ کارِ جهان، کارگشایی

 

به‌به چه صفایی

چشم و دلِ ما یکسره شد روشن ازین نور

 

چشمِ بد از او دور

این نورِ خدا کرده تَجَلّی مگر از طور؟

 

در آن شبِ دیجور

کز فیضِ رُخَش موسیِ عمران شده مسرور

 

عیسی شده مأمور

زین بِه چه کند لطف خدا، فیض و عطایی

 

به‌به چه صفایی

ای قرصِ قمر، نورِ بصر، جان و دل ما

 

نوباوه زهرا

بنگر که جهانی شده پر فتنه و غوغا

 

از کِثرتِ اعدا

وقت است، که روشن شود از نور تو دنیا

 

چون صبح مُصفّا

تو عَینِ صَفا[1] شَمْسِ ضُحا[2]، بَدرِ دُجایی[3]

 

به‌به چه صفایی

(منبع: شعر عترت/ سرودة محمدرضا یاسری-تهران: سوره مهر-1384)


[1] - عین صفا: چشمه زلال و روشن

[2] - شمس الضُّحا: آفتاب در هنگام چاشت(یک چهارم روز)

[3] - بَدرِالدُّجا: ماه شب چهارده که در کمال پرتوافشانی است


 
comment نظرات ()